ناباروری، سومین عامل طلاق در کشور

سومین عامل طلاق در کشور مسئلة ناباروری است که به‌رغم گسترش روش‌های درمان، همچنان وجود دارد. ناباروری یک بیماری است و زوج‌های نابارور حق دارند که از هر روشی برای درمان خود استفاده کنند. یکی از این روش‌ها رحم جایگزین است. جنبه‌های مختلف روش رحم جایگزین: باروری نیازمند وجود تخمک سالم و مناسب، اسپرم سالم، محیط شیمیایی و فیزیکی مناسب در رحم و سلامت لولـه‌های رحمی است تا حاملگی طبیعی به‌وقوع بپیوندد. در صورت ضعف هریک از این عوامل، ناباروری رخ می‌دهد و ناگزیر باید از درمان‌هایی همچون اهدای تخمک، اسپرم، جنین یا روش رحم جایگزین استفاده کرد. بهره‌گیری از روش رحم جایگزین از متلاشی شدن بنیان خانواده پیشگیری می‌کند. خوشبختانه این روش درمان از نظر پزشکی، فقهی و حقوقی موردی ندارد و علما جملگی بر این عقیده‌اند که در صورت فقدان رحم یا در مواردی که زن نمی‌تواند جنین را در داخل رحم خود نگه دارد، می‌توان از این روش بهره گرفت و پرداخت وجه نیز منعی ندارد چرا که فرد از موقعیت جسمی و سلامت خود استفاده کرده و عضو رحم را در اختیار زوج نابارور قرار داده است. وجود مشکلات فرهنگی را می توان مهم‌ترین مسئله در استفاده از روش رحم جایگزین دانست: متأسفانه، جامعه به زنانی که این اقدام خداپسندانه را انجام می‌دهند انگ می‌زند. باید در جامعه فرهنگ‌سازی کرد و با فراهم آوردن زمینه‌های مناسب حقوقی، پزشکی و روان‌شناختی، این مسائل را حل کرد. از روش رحم جایگزین می‌توان در موارد فقدان رحم، وجود کورتاژهای متعدد، بیماری‌های عفونی و سقط‌های مکرر بهره گرفت. برای مثال، در مورد زنانی که اصلاً رحم ندارند ولیکن تخمدان دارند، چون تخمک‌گذاری صورت می‌گیرد، می‌توان تخمک را از زن و اسپرم را از شوهر گرفت و پس از لقاح دادن در محیط آزمایشگاه، جنین را در رحم شخص ثالث قرار داد. همچنین رحم زنانی که کورتاژهای متعدد داشته‌اند دچار چسبندگی می‌شود و نمی‌توانند جنین را در رحم خود نگه دارند. در موارد ابتلا به بیماری‌های عفونی نظیر سل رحمی هم چون رحم سالمی وجود ندارد که منجر به حاملگی شود، استفاده از این روش درمانی ضرورت می‌یابد. بیماران قلبی نیز نمی‌توانند حاملگی داشته باشند چرا که ضربان قلب در دوران بارداری افزایش پیدا می‌کند و حاملگی برای مادر خطرناک خواهد بود. زنانی که سقط‌های مکرر داشته‌اند هم نیازمند استفاده از رحم جایگزین هستند. برای بهره‌گیری از روش رحم جایگزین، هر دو زن باید از نظر سیکل قاعدگی‌، یعنی زمان شروع و ختم قاعدگی کاملاً موازی باشند. بدین ترتیب، از زنی که رحمش شرایط لانه‌گزینی جنین را ندارد، تخمک را می‌گیریم و با اسپرم شوهر در محیط آزمایشگاه لقاح می‌دهیم. در مقابل، با دارو از تخمک‌گذاری زنی که می‌خواهد رحم خود را در اختیار زوج نابارور قرار دهد جلوگیری می‌کنیم تا محیط رحم برای انتقال جنین آماده شود. البته سابقة این فرد از نظر ابتلا به بیماری‌ها و اعتیاد نیز باید بررسی شده باشد. یکی از مشکلات فعلی استفاده از روش رحم جایگزین این است که گواهی ولادت برای کسی صادر می‌شود که بچه را به دنیا آورده، درحالی‌که باید برای صاحبان گامت و اسپرم گواهی صادر شود. بنابراین، لازم است موانع قانونی در این زمینه رفع شود. مسئلة دیگر وظایفی است که صاحبان گامت و اسپرم از نظر پرداخت هزینة تغذیه، درمان، مشاوره و غیره به صاحب رحم برعهده دارند چرا که بارداری خطرآفرین است و ممکن است زن در زمان بارداری یا وضع حمل جان خود را از دست بدهد یا صدمات جبران‌ناپذیری بر سلامت او وارد شود یا اینکه پس از زایمان دچار افسردگی شود. بنابراین، این مسائل باید به دقت بررسی شود.