در سال ۱۹۸۱ میلادی، یک گزارش بیان کرد که ۲۶ درصد از ۳۰۰۰ زنی که در یک مطالعه برای تجربة ارگاسم بطور منظم و با قاعده شرکت کرده بودند، بدون تحریک چوچولهشان بصورت دستی در هنگام دخول، به ارگاسم رسیده بودند. این مطالعه همچنان نشان داد که نوزده درصد از زنان شرکت کننده در مطالعه، خیلی کم به ارگاسم در حین دخول رسیدند، ۱۶درصد از آنان اگر تحریک چوچوله دستی داشتند به ارگاسم میرسیدند، و۲۴ درصد از آنان در هیچ حالت در هنگام دخول، ارگاسم را تجربه نکرده بودند. بعلاوه ۱۲درصد از زنان هرگز ارگاسم را در هیچ حالتی تجربه نکردهاند، و ۳درصد از آنان هرگز اجازة دخول نداده بودند. این به آن معنی است که هشت زن از ده زن نمیتوانند ارگاسم را تجربه کنند اگر دخول در فرج به تنهایی باشد. مطالعات جدید : این مطالعات بر اساس رای گیری از ۱۵۰۰ زن توسط یک سایت اینترنی در سال ۲۰۰۰ پایه گذاری شده است در پاسخ به این سؤال که “ آیا شما برای رسیدن به ارگاسم به چیز اضافی نیاز دارید “ این جوابها داده شده است : ۱. سی و هشت درصد بیان کردهاند که به یک دست نیاز دارند. ۲. بیست و هشت درصد گفتهاند که فقط با دخول به ارگاسم میرسند. ۳. بیست و یک درصد به سکس دهانی ابراز نیاز کردهاند. ۴. ده درصد سایر چیزها را گفتهاند. ۵. سه درصد بیان کردهاند که به یک لرزاننده نیاز دارند. این نتایج بیانگر آن است که در مدت ۲۹ سال فاصلة بین دو مطالعه تقریباَ درصد زنانی که بدون نیاز به چیز اضافی و فقط با دخول آلت در فرج به ارگاسم میرسند تغییر چندانی نکرده است. ۲۸درصد و ۲۶درصد. اکثر زنان که حدود ۶۲درصد هستند برای رسیدن به ارگاسم نیاز به تحریک مستقیم چوچولهای دارند. اگر عدة کسانی که به سایر حالت تحریک چوچوله نیاز داشتند را در این قسمت قرار دهیم، درصد زنان نیازمند به تحریک چوچوله در حین دخول بیشتر میشود. دلیل این درصد کم چیست؟ پاسخ آن به دلیل اجزایی است که در اندام تناسلی ما قرار گرفته است. نقاط تحریک کننده جنسیی که در مرد اغلب در آلت او قرار گرفته است، در زن در چوچوله قرار گرفته است. دلیل آن اینست که شرایط ساختاری و بیولوژیکی هردو مانند هم است. دلیل حساسیت آنها هم اینست که انتهای تعداد زیادی از اعصاب در آنها قرار دارد. قسمت بلوطی شکل چوچوله مانند کلاهک آلت مرد دارای تعداد زیادی از پایانههای عصبی است، فقط با این تفاوت که در قسمت کوچکتری قرار گرفته است. این موضوع باعث میشود که حتی خیلی حساس تر از آلت مرد نیز باشد. از آنجائیکه تعداد خیلی کمی از زنان بوسیله تحریک فقط آلت خود اقدام به استمنا میکنند، بنظر میرسد که این کار به حساسیت برانگیختگی چوچوله برای تحریک نیست. آناتومی و تشریح مهبل نیز این را نشان میدهد که فرج به اندازه چوچوله دارای پایانه عصبی نیست، و پایانههای عصبیای که در فرج قرار دارند بیشتر در نزدیکی دهانة آن هستند. دلیل کم بودن پایانههای عصبی در دیگر جاهای فرج احتمالاَ اینست که آن اغلب بعنوان کانال و جرای تولد کودک به کار گرفته میشود و به نظر میرسد که برای کمک به تولد کودک اینگونه است. در حین دخول در فرج، آلت تناسلی مرد مستقیماَ توسط دیوارههای فرج زن تحریک میشود، حرکت لبههای ثانوی مهبل بهترین چیز برای تحریک غیر مستقیم چوچوله است. فرو کردن آلت باعث باز شدن لبهها از همدیگر میشود، و این کار باعث کشش چوچوله میشود. از آنجائیکه اندازه و شکل چوچوله زنان خیلی متغییر است، ممکن است برای بعضی از زنان این موضوع صدق نکند، این طور به نظر میرسد که به احتمال زیاد همه چوچولهها نمیتوانند به یک اندازه در هنگام دخول تحریک بشوند. همچنین چوچوله زن میتواند بوسیلة استخوان خاصره مرد وقتی که او بسوی جلو فشار میآورد و ضربه میزند، تحریک شود. در هنگام دخول، نقاط اصلی محرک جنسی مرد در همه جهات بطور مستقیم تحریک میشود و نقاط محرک جنسی زن بطور متناقض و غیر مستقیم تحریک میشود. دلیل اینکه مرد سریعتر از زن به ارگاسم میرسد همین است. فاکتور دیگری که باید مورد ملاحظه قرار گیرد زمان است. یک مرد در هنگام استمنا بطور متوسط حدود ۳دقیقه به ارگاسم میرسد در حالی که زن برای رسیدن به ارگاسم در هنگام استمنا به ۵ دقیقه زمان نیاز دارد. بنابراین در شرایط ایدهآل، یک مرد ۲ دقیقه زودتر از یک زن به ارگاسم میرسد. این موضوع را در نظر داشته باشید و آنرا تعمیم بدهید به آمیزش مهبلی در حالی که مرد در معرض تحریک مستقیم قرار دارد و زن بصورت غیر مستقیم تحریک میشود، شما میبینید که چگونه این تفاوت زمانها بطور نجومی افزایش مییابد. اگر یک زن به همان اندازه از تحریک را که در هنگام استمنا دریافت میدارد، دریافت نکند، خواهید دید که زن هرگز در هنگام دخول به ارگاسم نمیرسد. این موضوع خیلی غیر محتمل میشود- رسیدن زن به ارگاسم - و اهمیتی به مدت زمان فرو کردن مرد در فرج ندارد . |