تقریباً همه مردان در مقطعی از زندگی خود در مورد اندازه یا ظاهر آلت خود دچار تشویش و تردید میشوند. در اغلب موارد این تشویش ها زودگذرند اما در موارد اندکی به افکار و اضطرابات پایدار و ناتوان کننده ای بدل میشوند. نگرانی از کوچکی آلت میتواند باعث دوری جستن از روابط جنسی طبیعی و حتی گاهی پرهیز از هرگونه ورزش و فعالیتی (چون شنا کردن) شود، چرا که طی آن فرد احتمال میدهد کسی ممکن است آلت تناسلی او را ببیند. احساس شرم و گناه از داشتن آلتی کوچک ممکن است فرد را از گفتگو با نزدیک ترین دوستان خود بازدارد و کم کم آنچنان در اندوه و نااُمیدی ناگفته خود فرو رود که تاب تحمل حضور نزدیک ترین آشنایان خود را هم نداشته باشد. یکی از دلایل مهم نگرانی مردان شرم و ناراحتی ناشی از احتمال عدم ارضاء کردن همسرانشان بخاطر بزرگ نبودن کافی آلت است. در نظر این افراد واژن عبارت است از کیسه ای با حدود محدود و انعطاف ناپذیر که آلت مرد قرار است فضای آن را پر کند و به این ترتیب وی را ارضاء کند (مهبل یا واژن شامل چین خوردگی های مخاطی کشسان و فراوانی است که در هنگام تحریک جنسی کاملاً بزرگ و حجیم می شود، بطوری که زیاد پیش نمی آید که آلت مردانه بتواند فضای داخل آن را کاملاً پرکند). هرچند نگرانی در مورد کوچکی آلت را نمیتوان یک اختلال جنسی بحساب آورد، نظر به اهمیت و شیوع این امر در جامعه (و اینکه خود عامل بروز اختلالات جنسی و افت عملکرد طبیعی فرد در جامعه است)، در این گفتار سعی میکنیم مختصری در مورد شکل و اندازه یک ”آلت طبیعی“ و تعریف کوچکی آلت و راه های احتمالی درمان آن صحبت کنیم.

مشکلات پروستات

پروستات واقعاً چیست؟ اکثر مردم کلمه پرستات را شنیده اند، اما اطلاعات خلی کمی راجع به آن دارند و بسیاری از مردم حتی نمی دانند که پروستات در کجای بدن قرار دارد. در حقیقت هنوز هم در مورد عملکرد پرستات، مسائلی وجود دارد که پزشکان و دانشمندان دقیقاً آن را نفهمیده اند و باید در مورد آن بیشتر تحقیق نمایند.غده پروستات، درست در زیر مثانه قرار دارد. پروستات تولید قسمتی از مایعی می کند که اصطلاحاً به آن "منی" گفته می شود و این مایع در اوج لذت جنسی خارج می گردد. پروستات برای اینکه عمل خود را به خوبی انجام دهد، نیازمند هورمونهایی است که از بیضه ها ترشح می گردند و در صورتی که این هورمونهایی مردانه که از بیضه ها ترشح می شوند مقدارشان کاهش یابد، پروستات کوچک می گردد. مایعاتی که از غدد ترشح می شوند در اپی تلیوم غدد ساخته می شوند. اپی تلیوم عبارت است از لایه هایی از سلولهای ویژه که به آنها اصطلاحاً سلولهای اپی تلیال گفته می شود. در تمام غدد، اپی تلیوم توسط بافتی به نام استروما محاصره می شود. در پروستات، این استروما حاوی رشته های عضلانی می باشد که می تواند باعث ایجاد مشکلاتی در بیماریهای پروستات شود. در هنگام بزرگ شدن پروستات، هم اپی تلیوم و هم استروما بزرگ می گردند. بعلاوه، گرچه پروستات شبیه یک عضو منفرد می باشد، اما در واقع از دو قسمت مختلف تشکیل شده است که هرکدام از این قسمتها، مستعد ابتلاء به بیماریهای مختلفی می باشند .با وجود اینکه ممکن است کمی پیچیده به نظر آید، اما دانستن این موضوع که پروستات از دو قسمت داخلی و خارجی تشکیل شده و هردوی این قسمتها از غددی (اپی تلیوم) که توسط بافت (استروما) حاوی عضلات احاطه شده تشکیل یافته اند، می تواند به درک ما از بیماریهایی که پروستات را گرفتار می سازند و نحوه درمان آنها کمک بسیاری نماید .در نزدیکی پروستات، دو عضله حلقوی تنگ کننده وجود دارد که به آنها اصطلاحاً "اسفنکتر" گفته می شود. این اسفنکترها باعث کنترل مثانه و توقف نشت کردن ادرار از مثانه می شوند. آنها همچنین به خروج مایع منی در هنگام اوج لذت جنسی کمک می کنند. عضله حلقوی که در زیر پروستات قرار دارد و به آنها اصطلاحاً "اسفنکتر خارجی مثانه" گفته می شود، به ویژه برای جلوگیری از نشت ادرار از مثانه به بیرون، اهمیت دارد.

سرطان پروستات چیست؟

غده پروستات غده‌ ای است که تنها در مردان یافت می‌ شود. این غده در زیر مثانه قرار دارد و مایعی به داخل منی ترشح می‌ کند. سرطان پروستات نوعی بیماری است که در آن سلولهای بدخیم از بافتهای پروستات نشات می گیرد و به طور نامنظم و فزاینده‌ای تکثیر و منجر به افزایش حجم در هر یک از اجزای سلولی غده پروستات می‌شود.

سرطان پروستات دومین سرطان شایع بعد از سرطان ریه در میان مردان است. اطلاعات آماری و علائم بالینی میزان مرگ و میر ناشی از سرطان پروستات مبین سه طیف گسترده روند رشد این بیماری است. سرطان پروستات می‌تواند دارای رشد آهسته بوده و زمانی طولانی تا بروز علائم بالینی آن داشته باشد. در مواردی دیگر تومور به سرعت رشد کرده و تهاجم تومور به بافت‌های دیگر امکانپذیر می شود. در چنین مواردی مدت فاصله زمانی بین شروع بیماری و گسترش دامنه آن بسیار کوتاه است. مابین این دو طیف رشد، تومورهایی وجود دارند که سرعت روند رشد آنها در حد متوسطی است.

سرطان پروستات با نشانه‌های مرتبط با دفع ادرار و یا درد شکم تظاهر می‌کند. این نشانه‌ها با علائم بیماریهای رایجی مانند عفونت و هیتروفی (بزرگی) خوش خیم پروستات (Benign Prostatic Hyperplasia) مشترک است.

علائم هشدار دهنده سرطان پروستات عبارتند از:

ادرار کردن پی در پی یا سخت

جاری شدن ضعیف ادرار

عدم توانایی در ادرار

بی‌ اختیاری ادراری

جریان منقطع و ضعیف ادرار

وجود خون در ادرار

خروج منی همراه با درد

درد مداوم قسمت پائین کمر

سوزش

ناتوانی جنسی

سبب‌شناسی : سرطان‌ زایی پروستات

علت ابتلا به سرطان پروستات هنوز ناشناخته است اما تحقیقات آماری و بالینی، روند بدخیمی بیماری سرطان پروستات را به این عوامل ارتباط می دهد:

سن ‌ـ سرطان پروستات اغلب در افراد سالمند دیده می‌شود و افراد زیر ۵۰ سال به ندرت به آن مبتلا می شوند. مردان بالای ۶۰ سال بیشتر در معرض خطر ابتلاء به سرطان پروستات هستند و باید بیشتر متوجه علائم هشدار دهنده این بیماری باشند.

عوامل ژنتیکی - سابقه ارثی سرطان پروستات عامل مهمی در ابتلا به این سرطان است. وجود سابقه سرطان پروستات بین اعضای نزدیک خانواده از جمله پدر و برادر احتمال ابتلا به این سرطان را افزایش می ‌دهد.

عوامل هورمونی ـ هورمون‌های استروئیدی (تستوسترون و آندروژنها) برای رشد و حفظ و عمل طبیعی آن در مردان بالغ نقش مهمی را ایفا می کند. افزایش میزان ترشح هورمون تستوسترون در خون اغلب موجب تسریع روند بدخیمی سرطان پروستات می شود.

تغذیه - رژیم غذایی دارای اثرات بالقوه ‌ای در پیشگیری و یا پیشتازی ایجاد سرطان پروستات به شمار می رود. مطالعات و تحقیقات علمی ثابت کرده ‌اند که سبزیجات حاوی مقادیر قابل توجهی ویتامین C و E، به خصوص گوجه فرنگی، عاملی محافظتی در مقابل سرطان پروستات تلقی می شوند در حالی که استفاده از مقادیر زیاد چربی حیوانی عامل مستعد کننده و پیشتاز در ایجاد سرطان پروستات شناخته شده است.

مواد شیمیایی - تماس با مواد شیمیایی سرطان‌زا در محیط مانند کادمیم، که در تهیه برخی آلیاژها و باتری کاربرد دارد، عامل مستعد کننده و پیشتاز در ایجاد سرطان پروستات است.

بیماری های مقاربتی - وجود بیماریهای مقاربتی احتمال ابتلاء به سرطان پروستات را افزایش می‌دهد.

الگوهای غربالگر سرطان پروستات

معاینه غده پروستات از طریق معاینه مقعد (Digital rectal examination) از الگوهای غربالگر سرطان پروستات است. در این روش پزشک از داخل مقعد بیمار، غده پروستات را معاینه می ‌کند. وجود سطح خشن و نامنظم بافت از علائم هشدار دهنده سرطان پروستات محسوب می ‌شود.

تومورهای سرطانی آنتی‌ ژن‌های مشخصی را تولید می ‌کنند که ممکن است از طریق آزمایش خون کشف شوند. آنتی ‌ژنی که به طور کامل توسط غده پروستات تولید می ‌شود، آنتی ‌ژن اختصاصی پروستات (Prostate Specific Antigen ,PSA) است. تشخیص سریع سرطان پروستات با اندازه‌ گیری آنتی‌ ژن اختصاصی پروستات از آزمایش های غربالگر این بیماری است. در بیمارانی که مبتلا به سرطان پروستات هستند، مقدار این آنتی ژن در سطح بالاتری است.

البته تنها سطح PSA در آزمایش خون فرد نمایانگر ابتلا به سرطان پروستات نیست. در برخی از موارد عفونت و یا ”بزرگی خوش ‌خیم“ حجم غده پروستات می ‌تواند سبب افزایش میزان PSA در خون شود. از این رو، ترکیب معاینه مقعد توأم با آزمایش تعیین سطح PSA از طریق خون روش دقیق‌تری برای تشخیص سرطان پروستات است و برای اطمینان بیشتر، در مراحل بعدی آزمایشات دیگری مانند تصویرنگاری باز آوای مغناطیسی (MRI)، سونوگرافی (Ultrasound)، توموگرافی کامپیوتری (CT SCAN) و نمونه ‌برداری از غده (Biopsy) نیز انجام می‌گیرد.

تشخیص به موقع بیماری، دست کم ۵ سال بیشتر به زندگی مبتلایان به سرطان پروستات اضافه می‌کند. توصیه می‌شود مردان در سنین بالای ۴۰ سال سالیانه مورد معاینه غده پروستات ازطریق معاینه مقعد قرار گیرند و در سنین بالای ۵۰ سال، هر سال آزمایش آنتی‌ژن مخصوص پروستات را انجام دهند.

درمان سرطان پروستات

با در نظر گرفتن شرایط بیمار ممکن است یک یا ترکیبی از این الگوها تجویز شود:

۱-تحت نظر گرفتن بیماری: در این روش بیمار به طور دقیق تحت نظر پزشک قرار می گیرد، بدون اینکه الگوی درمانی بر روی او اعمال شود. این روش برای بیمارانی تجویز می‌ شود که جراحی برایشان مفید نیست و یا رشد غده سرطانی پروستات آنها بسیار کند و آهسته است و در درازمدت تأثیر سوء بر سلامتی او نخواهد گذاشت.

۲ . جراحی : برداشتن کامل غده پروستات (پروستکتومی Prostatectomy).

۳. کرایوتراپی (Cryotherapy) : استفاده درمانی از سرمای شدید. در این روش سوند (probe) سونوگرافی به داخل مقعد انداخته می شود تا پزشک تصویر محل مورد نظر را بر روی صفحه ببیند. در این روش پزشک با انداختن سوند درون غده پروستات از طریق شکاف کوچکی بین مقعد و کیسه حاوی بیضه‌‌ ها نیتروژن مایع را به غده پروستات هدایت می‌ کند. نیتروژن مایع در داخل بافت منجر به انجماد بافت و انهدام سلول‌های سرطانی بافت غده پروستات می‌ شود. کرایوتراپی روشی موثر برای درمان مقاطع کوچک ابتلا به سرطان است. احتمال آسیب دیدگی مثانه و التهاب دستگاه تناسلی از عوارض جانبی این روش است.

۴- شیمی درمانی: استفاده از داروهای شیمیایی منجر به انهدام سلولهای سرطانی می ‌شود. عوارض جانبی شیمی درمانی عبارتند از: ریزش موی سر و ابرو، کاهش گلبولهای سفید خون، ضعف سیستم ایمنی و دفاعی بدن، عفونت، احساس درد، خشکی دهان و پوکی استخوان.

۵- رادیوتراپی : از آنجا که تومور ممکن است بافتهای اطراف غده پروستات را در بر گرفته باشد انجام جراحی و برداشتن غده پروستات کافی نیست و هر تظاهری از وجود PSA در آزمایش حاکی از گستردگی تومور است. در چنین وضعیتی الگوهای درمانی وسیع‌ تری مانند رادیوتراپی پی ‌گیری می ‌شود. هدف از رادیوتراپی کنترل رشد سلولهای سرطانی است. تابش اشعه به محل تومور ممکن است به صورت خارجی یا داخلی باشد.

رادیوتراپی خارجی : در این روش بیمار در معرض تشعشع قرار می‌ گیرد. اشعه از چند زاویه مختلف از خارج از بدن به تومور هدایت می ‌شود. این روش کاملا بدون درد است و به مدت ۷ تا ۸ هفته ادامه دارد. ولی بیمار از عوارض جانبی مانند تحریک‌ پذیری مقعد، اسهال و خستگی مفرط ناشی از تابش پرتو گزارش می ‌دهد. اثرات اشعه ممکن است واکنشهای پوستی به صورت التهاب، خارش، سوزش، ترشح یا پوسته پوسته شدن پوست را به دنبال داشته باشد. تهوع، ‌استفراغ، بی‌ اشتهایی و آسیب‌های عروقی و تنفسی می تواند از دیگر عوارض جانبی رادیو تراپی باشد. همچنین رادیوتراپی ممکن است باعث سرکوب سیستم خونساز بدن و کاهش گلبولهای سفید و ضعف سیستم ایمنی بدن و نهایتا بروز عفونت شود.

رادیو تراپی داخلی یا براکی تراپی (Brachy therapy): براکی تراپی برای رساندن مستقیم مقدار زیادی اشعه به ضایعه بدخیم است. در این روش، در اتاق عمل با استفاده از سرنج‌ های نازک مواد یونیزه در بدن بیمار کاشته می‌ شود.

۶- هورمون درمانی : از آنجا که هورمون تستوسترون به رشد سرطان غده پروستات کمک می کند، هدف از هورمون درمانی کاهش هورمون جنسی در بدن است. این روش با به کارگیری داروهای ضد تستوسترون انجام می‌ گیرد و شامل تجویز هورمون استروژن به عنوان قرص است که تاثیر ضد تستوسترون دارد. عوارض جانبی استفاده از قرصهای حاوی استروژن شامل درد در پستان و رشد پستان است که با قطع مصرف قرص‌ ها از بین می ‌رود.

جلوگیری از مرگ و میر ناشی از سرطان پروستات با تشخیص زودرس امکان‌پذیر است. اکنون با اطلاعات و روشهای جدید الگوهای درمانی، برای درصد بالایی از بیماران مبتلا به سرطان پروستات، امکان بهبودی کامل فراهم شده است.

فکر میکنم برای درک بهتر مطلب اول بهتر است بدانیم آلت مردان از چه اجزایی تشکیل شده است؟ آلت شامل عروق خونی (شریانی و وریدی)، اعصاب مختلف، بافت همبند، و سه جسم اسفنجی استوانه ای است که برای نعوظ باید پر از خون شوند. همه اینها داخل غشاء یی به نام "سپیدلایه" و پوست خارجی قرار گرفته اند. هیچ بافت استخوانی در این میان قرار ندارد (بر خلاف نهنگ ها که دارای آلت استخوانی هستند) و تنها در پایه آلت (نزدیک به استخوان عانه) عضلات مخطط (با کنترل ارادی مغزی) قرار دارند که انقباض آنها باعث حرکت عمودی آلت و سفت شدن بیشتر آن میشود. در کتابها و صفحات اینترنتی مختلف همیشه صحبت از تمرینهای خاصی میشود ( Se.xercise) که ظاهراً مردم از "زمانهای باستان" با استفاده از آن میتوانستند طول آلت را افزایش دهند. این تمرینات اغلب چیزی نیست جز شکل های پیچیده و عجیب و غریب همان افعال خودارضایی معمولی که همه مردان روزانه در سراسر دنیا انجام میدهند و معمولاً هم اثر قابل توجه و ماندگاری در اندازه آلت ندارد. در روشی که به اصطلاح “Jelq” (یا همان جلق) نامیده میشود باید آلت را بین دو انگشت شست و سبابه نگه داشت و انگشتان را با فشار از پایین به بالا کشید. روش های مشابه با نامهای مختلفی وجود دارد مثلاً “Jojido” مشابه ژاپنی این روش محسوب میشود. مبنای همه این روشهای "آلت سازی" (بر وزن بدن سازی) بر این است که آلت مرد نیز دارای ساختاری مشابه عضله دوسر بازو است و با تمرینات مشابه "بدن سازی" میتواند "بزرگ و برجسته" شود. ظاهراً عضلات صاف آلت دارای خواص مشابه عضلات مخطط عضلات ارادی نیستند و با تمرین "کش" نمی آیند. بنابراین هرچقدر هم که با آن تمرین و بازی کنید انتظار نداشته باشید که خیلی بزرگتر از آنچه فعلاً هست شود. پمپ ها یا تلمبه های تخلیه آلت دستگاه هایی هستند که بر اساس ایجاد خلاء موقت در اجسام اسفنجی و مکش خون سرخرگی بداخل آلت کار میکنند. با مکش خون و بزرگ شدن آلت یک حلقه فشارنده در پایه آلت از خروج خون بدام افتاده و برگشت آن به حوضچه وریدی جلوگیری میکند و بدین ترتیب آلت بطور مصنوعی نعوظ میکند (بهتر است این احتباس خون در آلت بیش از ۳۰- ۲۰ دقیقه طول نکشد وگرنه ممکن است باعث آسیب بافتی شود. برخلاف تصور بعضی ها این پمپ های تخلیه در درازمدت باعث افزایش دائمی اندازه آلت نمیشوند. در بعضی از منابع اینترنتی نیز اینطور عنوان میشود که استفاده از وزنه هم میتواند (شبیه تمرینات بدن سازی با وزنه) باعث افزایش اندازه آلت شود بخصوص اگر فرد قبلاً تحت عمل جراحی افزایش اندازه آلت قرار داشته باشد. احتمالاً تصور آنها این است که فشار وزن باعث کش آمدن سپیدلایه از یکطرف و واکنش عضلات آلت از طرف دیگر شده و در مجموع باعث افزایش حجم و اندازه آن میشود. باز هم هیچگونه مطالعه ای در تأیید چنین حدسی در دست نیست. در مورد اعمال جراحی بزرگ کردن آلت نیز حدس اولیه این است که افزایش حجم آلت به کمک جراحی باعث افزایش اطمینان به نفس فرد و بهبود رابطه جنسی وی میشود (شبیه به یک عمل جراحی افزایش اندازه سینه ها در زنان). با اینحال هنوز بررسی های کاملی روی نتایج و عوارض روشهای جراحی حال حاضر معمول در افزایش اندازه آلت بعمل نیامده است. در واقع هیئت تخصصی ارولوژی آمریکا (هیئت تأیید کننده مدرک حرفه ای جراحان ارولوژیست) هیچ موضع رسمی در تأیید یا رد این روشها نداشته است. اصل کلی در اغلب این روشهای جراحی تزریق بافت همبند یا چربی بداخل پوشش نگهدارنده آلت است. دو مشکل اساسی در این روش یکی بجا ماندن بقایای جراحت از محل برداشت بافت اولیه و دیگری بازجذب چربی بداخل جریان خون و در نتیجه بروز ظاهر ناخوشایند "پشته پشته" در آلت است. در روشهای دیگر رباط های اتصال دهنده پایه آلت به استخوان شرمگاهی قطع میشود. در این حال به ظاهر طول آلت کمی افزایش می یابد ولی نوک آلت نعوظ کرده به سمت پایین فروافتاده است چرا که این رباط ها مسئولیت نگهداری آلت نعوظ کرده و اتصال آن را به بدن بعهده داشته اند. از دیگر عوارض این عمل ها احتمال آسیب و صدمه اعصاب حساس موثر در عملکرد آلت است. حقیقت این است که تکنیک های جراحی افزایش اندازه آلت هنوز در مرحله آزمایشی و تحقیقاتی است و از نتایج حتمی آن اطلاع چندانی در دسترس نیست. بنابراین درصورت تمایل به انجام چنین عمل هایی بهتر است علاوه بر هزینه عمل (که قطعاَ توسط موسسات بیمه پرداخت نمیشود) در مورد نتایج عمل های قبلی و عوارض آنها بطور کامل با جراح خود مشورت کنید.

اکـثر مــردها تا زمانیکه مشکلی در قسمت پروستات خود پیـــدا نکنند هیچ گونه اطلاع دقیقی از آن ندارند. هر ساله بیش از ۲۳۰۰۰۰ نفر به سرطان پروستات مبتلا می شوند و بــیش از ۳۰۰۰۰ نفـر نیز جان خود را به خاطر این بیماری از دسـت مــی دهند. در حدود نیمی از مردان بالای ۵۰ سال نـیـز مـبـتلا بـه پـر یــاختگی پروستات هستند (نوعی غده خـوش خــیم اما همراه با درد بسیار زیاد که به صورت غیر طبیعی در پروستات رشد می کند). بـرای جـلـوگـیـری از بـروز مشـکـلات پـروسـتات راه کارهای بسـیـاری وجــود دارد. ابتدا اجازه دهید که به چند نکته در مورد پروستات اشاره کنیم:

پروستات چیست؟

پروستات غده ای است به اندازه یک گردو که ما بین قضیب و مثانه در اندام مردان وجود دارد و وظیفه آن فراهم آوردن جریان منی (ماده ای شیری رنگ) برای تغذیه اسپرم ها می باشد. برداشتن کامل پروستات مشکل خاصی را برای مردها به وجود نمی آورد و هیچ گونه تاثیر منفی بر روی باروری آنها ندارد. بیماری هایی که ممکن است در پروستات به وجود آیند عبارتند از:

سرطان پروستات که دومین سرطان کشنده (بعد از سرطان ریه) در مردان می باشد. بزرگ شدن پروستات یا (پر یاختگی) که نوعی تومور غیر سرطانی همراه با درد بسیار شدید است که بیشتر در سالمندان بروز می کند. التهاب پروستات که از بیماری های رایج مجاری ادراری در مردان می باشد.

در این قسمت دو مورد اول را برای شما به تفصیل شرح می دهیم:

سرطان پروستات چیست؟

 سرطان پروستات به رشد کنترل نشده سلول های پروستات اطلاق می شود. با رشد سرطان علائم زیر بروز می کند:

 - تکرر ادرار به ویژه در شب ها

 - منقطع بودن ادرار، قطع و وصل شدن جریان ادرار

 - احساس درد و سوزش در هنگام خروج ادرار

 - احساس درد در قشمت پایینی کمر و لگن خاسره

 - وجود خون در ادرار

حدود ۲۵% از مردان در سن ۳۰ سالگی دارای سلول های میکروسکوپی و نهفته سرطانی در پروستات خود هستند. این رقم با بالا رفتن سن افزایش پیدا می کند بطوریکه در سن ۵۰ سالگی در حدود ۵۰- ۴۰ درصد از مردان دارای این نوع سلول های کوچک سرطانی هستند. در بعضی از مردها سلول ها همواره کوچک و نهفته باقی می مانند و مشکل خاصی را برای سلامتی فرد به وجود نمی آورند، اما در تعداد بسیار زیادی به دلایل نا معلوم این سلول ها شروع به بزرگ شدن می کنند و تبدیل به تومورهای بدخیم و کشنده می شوند. گاهی اوقات سرعت رشد آنها بسیار زیاد است و حتی در بعضی موارد توانایی گسترش در سایر اندام ها را نیز دارند.

چه کسانی مبتلا به سرطان پروستات می شوند؟

سرطان پروستات دومین سرطان شایع (بعد از سرطان پوست ) و دومین سرطان مرگ آور (بعد از سرطان ریه) در مردان می باشد. در هر۲دقیقه یک نفر به این سرطان مبتلا می شود. پیش بینی می شود تا سال ۲۰۰۵ در حدود ۲۳۰۰۰۰ مورد جدید نیز شناسایی شود. از کل جمعیت آمریکا ۱ نفر از هر ۶ نفر به این سرطان مبتلا می شود و ۳% این افراد نیز جان خود را بر سر این بیماری از دست می دهند. در حالیکه دلایل قطعی ابتلا به این بیماری در دست نیست اما عواملی وجود دارد که درصد ریسک ابتلا به بیماری را افزایش می دهند. این عوامل عبارتند از:

سن

سن یکی از مهمترین فاکتورهای افزایش ریسک ابتلا به به سرطان پروستات می باشد. بر اساس بیانیه دکتر "توماس ستیمی" عضو سازمان پیشگیری از بیماری های مجاری ادرار در "ستند فورد" تمام مردها اگر به اندازه کافی عمر کنند، دچار سرطان پروستات خواهند شد. در حقیقت با بالا رفتن سن ریسک ابتلا به سرطان پروستات نیز افزایش پیدا می کند. افراد زیر ۴۰ سال در حدود ۰۱/۰ ریسک ابتلا به سرطان را دارند؛ در حالیکه این رقم در مردان بین ۶۰- ۷۹ سال به ۱۵/۰افزایش پیدا می کند.

وجود سرطان در خویشاوندان

احتمال بروز سرطان پروستات در افرادی که در خانواده خود (چه از طرف مادر و چه از سوی پدر) دارای فامیلی با سرطان پروستات باشند در مقایسه با افرادی که هیچ یک از افراد خانواده شان دارای سرطان نیستند، دو برابر می باشد. مردانی که از هر دو طرف دارای فامیل مبتلا به سرطان هستند دارای ریسک ۵ درصدی هستند و کسانی که ۳ نفر یا بیشتر را در اقوام خود داشته باشند به طور ۱۰۰% دچار این بیماری خواهند شد.

نژاد

سیاه پوستان امریکایی ۶۵% بیشتر از سایر مردها به این بیماری مبتلا می شوند و آمار مرگ و میر نیز در آنها دو برابر می باشد. از سوی دیگر شیوع این بیماری در مردان آسیایی بسیار پایین است.

رژیم غذایی و چاقی

رژیم هایی که شامل چربی های اشباع شده و گوشت ها هستند و همینطور وجود چاقی ریسک ابتلا به بیماری را افزایش می دهد. از سوی دیگر استفاده از رژیم هایی که دارای پروتئین سویا و گیاهان فیبر دار هستند احتمال بروز بیماری را کاهش می دهند. به عنوان مثال بروز این بیماری در چین و ژاپن نسبت به سایر کشورها بسیار کمتر است.

پر یاختگی پروستات چیست؟

با وجود خطرات سرطان پروستات، پر یاختگی نیز از دیگر بیماری های خطرناک مربوط به غدد پروستات به شمار می رود، که در سالمندان شایع تر می باشد و زمانی بروز می کند که غدد پروستات شروع به رشد و بزرگ شدن کنند. در حدود نیمی از مردان بالای ۵۰ سال سطوح مختلفی از این بیماری وجود دارد. اگر چه بزرگ شدن پروستات به خودی خود ضرر و زیانی را به همراه نداشته و غیر سرطانی می باشد اما بزرگ شدن غدد می تواند مسیر مجاری پیشاب را مسدود کنند.(مجاری پیشاب ادرار را از مثانه به خارج از بدن هدایت می کنند) این امر باعث بروز مشکلات زیر می شود:

مشکلاتی در دفع ادرار مثل جریا ضعیف ادرار و منقطع بودن آن تکرر ادرار به ویژه در شب؛ بعضی مواقع افرادی که به این بیماری مبتلا هستند هنگامیکه از رخت خواب بلند می شوند برای مدت زمان کوتاهی توانایی دفع ادرار را از دست می دهند. احساس تخلیه نشدن کامل مثانه پس از خروج ادرار. در برخی موارد نادر این بیماری سبب می شود تا راه مثانه به کلی مسدود شده و دفع ادرار به طور کامل غیر ممکن شود. برگشت ادرار به مثانه باعث ایجاد عفونت های مجاری ادراری ، سنگ مثانه و برخی ضایعات کلیوی نیز می شود .آیا این دو بیماری به هم مرتبط هستند؟ خیر؛ هیچ دلیل محکم علمی وجود ندارد که پر یاختگی و سرطان پروستات با یکدیگر مرتبط باشند ( البته برای بعضی از مردانی که دچار پر یاختگی پروستات هستند مشکلاتی برای نعوذ رخ می دهد) اگر چه این علائم شبیه به نشانه های سرطان می باشد اما برای تشخیص صحیح می بایست به پزشک متخصص مراجعه کرد. چه کار می توانید انجام دهید؟ بر خلاف آمار و ارقام رعب آور کارهای بسیار زیادی وجود دارد که شما با استفاده از آنها می توانید از پروستات خود در مقابل بیماری های مختلف محافظت کنید.

معاینه های منظم پزشکی

در ابتدا و قبل از انجام هر گونه عملی شما می بایست معاینه های مرتب پزشکی را انجام دهید. مثل سایر بیماری ها مشکلات پروستات نیز اگر سریع تشخیص داده شوند بدون شک قابل درمان می باشند. بنابر این به هر ترتیبی که امکان دارد در برنامه کار خود معاینه های پزشکی را بگنجانید. اگر شما دارای ریسک بالایی بوده و یا سن شما از ۵۰ سال بیشتر است با پزشک خود در مورد چک آپ سالانه پروستات مشورت کنید. این آزمایش شامل یک آزمایش خون ساده و تست بدنی می باشد.

ورزش و تغذیه سالم

استفاده از رژیم های غذایی سالم نقش مهمی را در محافظت از بدن شما در مقابل بیماری های مختلف از جمله سرطان ایفا می کند. میوه ها و سبزی های تازه، به ویژه گوجه فرنگی پخته شده شامل مقادیر فراوانی ذرات ضد سرطان می باشد.

علاوه بر این انجام تمرین های ورزشی نیز مفید است. همچنین می توانید از مکمل های رژیمی که برای حفظ سلامت پروستات تولید می شوند مثل: آب نخلک یا داز، تخم کدو تنبل، پوست درختچه های کوتاه آفریقایی و... استفاده کنید. چنین محصولاتی مشکلات مجاری ادراری را نیز کاهش می دهند.

از غدد پروستات مراقبت کنید

 با در دست داشتن این اطلاعات، کار هایی را انجام دهید که به شما در راه رسیدن به سلامتی کمک می کنند و تا آنجا که می توانید با به کار گیری روش های مناسب سلامت غدد پروستات خود را تا آخرین حد ممکن افزایش دهید.

آلت تناسلی مردان نسبت به خانم ها از پیچیدگی کمتری برخورداره و شامل بیضه و خود آلت تناسلی می باشد بیضه که در واقع محل ساخت اسپرم می باشد و البته بسیار حساسه و از خانم ها انتظار می ره که در موقع عصبانیت به اون ضربه نزنن چرا که اونوقت مرد مقابلشون از شدت درد به خودش خواهد پیچید و در مواردی که باعث پاره شدن بیضه بشه برای همیشه باروری خود رو از دست می ده.اما خود آلت تناسلی که مرکز لذت خانم ها و آقایون می باشه از یک قسمت بدنه یاPenisو یک قسمت قسمت سر یاForskinتشکیل شده .درحالت عادی آلت تناسلی کوچک و جمع شده می باشد ولی به محض تحریک شدن بدلیل جمع شدن خون د رآن به حالت نعوظ در می آید. حالت نعوظ به حالتی گفته می شه که آلت مردان کشیده شده و سفت می شود که البته در زبان عامیانه به اون شق هم می گن.اندازه آلت مردان د رحالت نعوظ بین ۱۳ تا ۱۸ سانتی متر می باشد و البته بعضی از آقایون به دنبال بزرگ کردن اون هستن اما این کارفایده ایی نداره چون اگر آلت آقایون از ۱۸سانتی متر بزرگتر بشه برای اونها قابل استفاده نیست چرا که همه اون رو نمی شه در واژن خانم ها جا داد از طرفی برا ی خانم ها کیفیت رابطه جنسی مهمتره تا اندازه آلت شریک جنسی شان .پس بجا ی اینکه وقت خودتون رو برای بزرگ کردن آلت بگذارید بهتره که رابطه جنسی رو خوب یاد بگیرید .وقتی مرد تحریک می شه و آلت تناسلی اون بزرگ می شود اسپرم ها در بیضه تشکیل می شود و به سمت آلت تناسلی فرستاده می شوند البته توی این مسیر از بعضی از قسمت ها ی بدن عبور می کنه که چون بحث خیلی محدود می شود از ذکر اونها خودداری می کنیم و اون عمل رفت و آمد آلت داخل مهبل باعث می شه با انقباظ ماهیچه ایی منی از لوله آلت بالا اومده و به بیرون پاشده بشه.

می‌خواهیم در مورد اندازة آلت مردان یا اندازة آلت مصنوعی صحبت کنیم. یک سؤال که بطور مکرر پرسیده می شود که ایا اندازة بزرگتر بهتر است. پاسخ این سؤال آنست که گاهی اوقات اندازة بزرگتر بهتر است همانطور که در برخی مواقع اندازة کوچکتر مناسب است. اندازهای از آلت که یک زن تمایل دارد و ترجیح می‌دهد، بستگی به موقعیت حال حاضر وی و یا فعالیتی که او می‌خواهد انجام بدهد، دارد. اگر او تصمیم دارد که برای اولین بار در آمیزش مهبلی شرکت کند، احتمالاً هر آلتی برای او بزرگ و مرعوب کننده خواهد بود. اگر یک زن در مورد آمیزش مقعدی تامل و تفکر کند، ممکن است که تصمیم او مبتنی بر اندازة آلت شریکش باشد. اگر او بخواهد که شریکش را با دهان بربیانگیزاند، ممکن است یک آلت کوچک را ترجیح بدهد، برای اینکه آلت‌های بزرگ باعث می‌شوند که او احساس خفگی بکند و عضلات فکش درد بگیرند. بنابراین اولویتهای زنان نمی‌توانند در یک ردیف و راستا قرار بگیرند

آیا مسائل فیزیکی‌ای وجود دارند که بعضی از زنان یک آلت بزرگ را ترجیح می‌دهند؟ پاسخ این سؤال بلی است. کاری که طول یک الت انجام می‌دهد خیلی کم و یا حتی ناچیز است در برابر کاری که قطر آن انجام می‌دهد. اغلب یک آلت بزرگ به یک الت کلفت اتلاق می‌شود تا یک آلت دراز. در حالیکه مردان بیشتر به طول آلتشان افتخار می‌کنند، محیط اطراف آن و کلفتی آن برای زنان خیلی مهم تر است. بافتهای حساسی در اطراف و محیط حوالی فرج واقع شده‌اند. این بافتها عبارتند از چوچوله زن، ساختار دور از مرکز فرج، مجرای ادرار و بافتهای اسفنجی حوالی فرج. حتی نقطة جی زنانه، اگر که زن یکی از آن را داشته باشد، در حدود دو اینچی دهانه فرج قرار گرفته است. فشار بیشتری که بر روی این ساختمان‌ها اعمال می‌شود، ممکن است برای بعضی از زنان لذت بیشتری را به ارمغان بیاورد. بعبارت دیگر، کوبیدن بر روی رحم زن ممکن است همیشه لذت بخش نباشد و گاهی اوقات می‌تواند باعث درد و ناراحتی بشود.

در نتیجة میل داشتن به پر شدن فرج و داشتن درد در مهبل که بعضی از زنان در هنگام آمیزش مهبلی تجربه می‌کنند، بعضی از آنها تمایل دارند و لذت می‌برند از این احساس که چیز بزرگتری فرج آنها را از هم باز کند و آنرا پر کند. هرچه شیء بزرگتر باشد، بیشتر فرج آنها را پر می‌کند و باعث احساس رضایت بیشتر آنها می‌شود. به همین دلیل است که بعضی از زنان آلتهای مصنوعی بزرگی انتخاب می‌کنند و در بعضی موارد تمایل به وارد کردن دست مشت شده در درون فرج خود دارند. بنابر تجربیات و آزمایشها و بعضی از زنان به ارگاسم شدیدتری می‌رسند، وقتی که فرجشان تا حداکثر ظرفیت پر می شود. آنها ممکن است در ابتدا با یک انگشت و یا آلت مصنوعی کوچک شروع کنند، اما وقتی که از وسایل بزرگتری برای اینکار استفاده کردند، دیگر نتوانند با انگشت و یا آلتهای کوچک به لذت دلخواه برسند. در برخی موارد حتی بزرگترین آلتهای مردانه نمی‌توانند که پر کردن فرج مورد نیاز آنها را انجام بدهد

برخی از زنان ممکن است بخاطر مسائل روانی آلت بزرگتر را ترجیح بدهند. از آنجائیکه بنظر می‌رسد مردانی که دارای آلت تناسلی بزرگتری هستند مردانگی بیشتری دارند، زنانی که توجه آنان را جلب می‌کنند به نظر زن‌تر و پسندیده‌تر می‌رسند. یک زن ممکن است که موقعیتش در جامعه را بهتر درک کند، اگر که شریکش دارای چیز متفاوتی باشد. زن ممکن است که احساس کند که او می‌تواند همکارانش را شکست بدهد. یک زن ممکن است که بیابد که قیافة یک آلت بزرگتر می‌تواند در ظاهر او را بیشتر برانگیخته کند. زنان زیادی بوسیلة آلت‌های مردانه جذب می‌شوند، بدلیل آنکه آنها الزاماً یکی از آنها را می‌خواهند، ولی آنرا ندارند. مجذوبیت آنها اغلب به اندازه بستگی ندارد. زنان زیادی از اینکه آلت شق شدة شریکشان را در دست یا در بین لبهای خود بگیرند و یا آنرا ببینند، لذت زیادی می‌برند. زنان دیگری هستند که آلت تناسلی مردانة کوچک را ترجیح می‌دهند. همانطور که در بالا ذکر شد، یک الت تناسلی مردانة بزرگ می‌تواند باعث شود که زن در هنگاهی که آلت را با زبان تحریک می‌کند، احساس ناراحتی بکند. یک زن ممکن است که تمایل داشته باشد که عمل تحریک آلت مرد با زبان را زیاد انجام دهد، اما وقتی که آلت شریکش به اندازة متوسط باشد آن کار را سخت بیابد، چه رسد به وقتی که آلت شریکش بزرگ باشد. دردهای فیزیکی سنگین‌تر و مهمتر از لذتهای عاطفی و مزایای آن هستند. بعضی از زنان فقط وقتی که آلت تناسلی شریکشان کوچک و شل است و یا در حال شق شدن است، اقدام به برانگیختگی آن با دهان می‌کنند. یک آلت بزرگ همچنین می‌تواند باعث درد و ناراحتی در هنگام آمیزش مقعدی و مهبلی بشود. یک زن که از آمیزش مقعدی لذت می برد، ممکن است که یک آلت کوچک را ترجیح بدهد چونکه آنرا راحت‌تر می‌تواند در خود جای بدهد. زنانی که نگران از دست دادن سفت شدگی عضلات مهبلی خود هستند، معمولاً شریک با آلت کوچکتر می‌خواهند. همانطور که دیده شد، همیشه آلتر بزرگتر بهتر نیست.

در برخی موارد اندازه موضوع اصلی بحث نیست. اگر اینطور است، پس چرا در فروشگاههای فروش محصولات جنسی آلتهای مصنوعی غول آسا فروخته نمی‌شوند؟ در یک کتاب اطلس شناسایی آناتومی بدن، شکلهایی از آلتهای تناسلی مصنوعی قدیمی‌ای نمایش داده شده است که برخی از آنان 6/7 سانتیمتر قطر دارند. من فکر می‌کنم که کنجکاوی سادة زنان آنها را مجبور می‌کند تا بدنبال چیزهایی کلفت‌تر از اندازة متوسط آلت تناسلی مردانه بگردند. آنها ممکن است که درگیر این شایعه باشند که آنچه که حداکثر کنجکاوی آنان است، باعث افزایش لذت و خوشی آنان می‌شود. برای بعضی از آنها فهمیدن اینکه حداکثر چه قطری را می‌توانند در فرج خود فرو کنند باعث می‌شود که آنها به محدودیتهای بدن خود پی ببرند. تا زمانی که این کنجکاوی آنان را ترغیب می‌کند، خوشی و لذت آنها تحت‌الشعاع آن قرار می‌گیرد و این موضوع حداقل برای بعضی از زنان صادق است.

در پایان می‌خواهم بپرسم که آیا واقعاً اندازة آلت مرد موضوع مهمی برای شریکش است؟ پاسخ آن خیر است، حداقل برای تعداد زیادی از زنان. اکثر زنان شریک خود را صرفاً از روی اندازة آلتش انتخاب نمی‌کنند. چه، شما باید در خاطر داشته باشید که اگر زنان فقط علاقه‌مند به اندازة آلت تناسلی شریکشان بودند، برای آنها خیلی راحت‌تر بود که یک آلت مصنوعی از فروشگاه بخرند و یا خود درست کنند، که اندازة آن هم مطابق آرزو و خواسته‌شان بود.