پرده بکارت یک غشاء نازک مخاطی است که به شکل های گوناگونی در ابتدای مدخل ورودی واژن قرار گرفته است و برای ورود به واژن حتماً باید از میان آن رد شد. در ابتدای تکامل جنینی دستگاه تناسلی قسمت خارجی واژن کاملا بسته است اما در ابتدای تولد این پرده از چند قسمت شکاف برداشته و باز میشود. در یک مطالعه در عربستان با معاینه ۳۴۵کودک دختر تازه متولد شده مشخص شد همه آنها دارای پرده بکارت بودند که ۶۰ درصد از نوع حلقوی و بقیه دارای دیگر اشکال متنوع بوده است. در کودک تازه متولد شده این پرده تحت تأثیر هورمونهای مادری ضخیم و صورتی رنگ و پر از چین و چروک است. تقریبا تا رسیدن به سن مدرسه کم و بیش این وضع ادامه دارد که در این زمان پرده به شکل ظریف و نازک شفاف تری در آمده است و در لمس کاملا حساس است. در هنگام بلوغ تحت اثر هورمونهای استروژن دوباره پرده به شکل ضخیم تر و تیره تری در می آید. اشکال مختلف این پرده مخاطی را به نام های هلالی، حلقوی و غیره نام گذاری کرده اند. بندرت ممکن است پرده بصورت کامل و بدون سوراخ باقی مانده باشد که در هنگام بلوغ (و تجمع خون قاعدگی و بروز درد و اسپاسم های شکمی) تشخیص داده و سوراخ میشود .در میان جانوران ظاهراً علاوه بر انسان، پرده بکارت در اسب ها، فیل ها، شامپانزه ها، وال ها، فک ها، لاماها، خوکچه های هندی و موش ها هم دیده شده است و از لحاظ عملکردی کارکرد خاصی ندارد. پرده بکارت ممکن است هنگام ورود هر جسم خارجی مثل انگشت، نوار بهداشتی، آلت و چیزهای دیگر آسیب ببیند. بدلیل نبود عروق خونی فراوان فرآیند بهبودی به سرعت دیگر بافت های بدن اتفاق نمی افتد. این پرده در هنگام زایمان واژینال بطور کامل از بین می رود. دختر خانمها پس از بلوغ، با کمی دقت میتوانند با معاینه دستگاه تناسلی خود روبروی آینه شکل و ظاهر آن را مشاهده کنند .هرچند پرده بکارت دارای عملکرد قابل توجهی در بدن انسان نیست اما در تمام اقوامی که به کنترل روابط جنسی زن قبل از ازدواج رسمی اهمیت میدهند نشانه قابل توجهی در اتفاق افتادن این گونه روابط است. امروزه بر خلاف گذشته متوجه شده اند که به اصطلاح ضریب حساسیت و اختصاصی بودن این آزمایش زیاد نیست. به معنای دیگر آسیب دیدن یا ندیدن پرده لزوماً به معنای دخول یا عدم دخول آلت نیست. همچنین آسیب آن همیشه با خون ریزی (بعنوان نشانه سنتی آسیب پرده همراه نیست) طبق بعضی آمار چیزی حدود ۵۰ تا ۶۰درصد از خانمها طی اولین نزدیکی خود متوجه خون ریزی ناشی از پاره شدن پرده بکارت نمیشوند (در۵ درصد موارد خونریزی آنقدر شدید یا طولانی مدت است که ممکن است نیاز به بستری فرد وجود داشته باشد). بدین ترتیب مفهوم بکارت (به معنای دست نخوردگی) ارتباط مستقلی از پرده بکارت پیدا میکند. به عبارت دیگر عدم مشاهده خونریزی هنگام نزدیکی لزوماً به معنای وجود قبلی نزدیکی نیست. اینکه عدم خون ریزی یا آسیب قبلی پرده ناشی از نزدیکی و دخول آلت بوده به معاینه دقیق فرد آشنا (با نشانه های نزدیکی) نیازمند است که امروزه بطور معمول در پزشکی قانونی صورت میگیرد.

پرده بکارت Hymen در اسطوره ها

در اسطوره های رومی و یونانی هایمنئوس Hymenaeus خدای ازدواج و جشن و پایکوبی است که اغلب بصورت جوانی با مشعلی در میان جشن عروسی نشان داده میشود. او فرزند آفرودیت و دیونزوس الهه و خدای زیبایی و شراب و برادر Priapus خدای زایش است. هومر در جای جای ایلیاد از او یاد کرده است و از هایمن در یکی دو نمایشنامه شکسپیر مثل نمایشنامه های "همانطور که شما دوست دارید" و "طوفان" نام برده شده است. البته هایمن همیشه هم خوش یمن نبوده است. در افسانه ها آمده است که اورفئوس و اوریدیس او را به جشن عروسی خود دعوت کردند و چون بوی دود مشعل او در فضا پیچید هر دو به گریه افتادند. نشانه ای که از یک اتفاق ناخوشایند در آینده خبر میداد.